|
Πλήρες εναντίον ελαφρού γάλακτος Το γάλα είναι μια μεγάλη πηγή ασβεστίου, πρωτεϊνών και βιταμίνης D, τόσο για τους ενήλικες όσο και για τα παιδιά. Τα μικρά παιδιά πρέπει να καταναλώνουν πλήρες γάλα όταν αλλάζουν από το βρεφικό (σκόνη) ή το μητρικό σε αγελαδινό γάλα, κατά το πρώτο έτος της ηλικίας τους. Πόσο καιρό όμως πρέπει τα παιδιά να συνεχίσουν να πίνουν το πλήρες γάλα; Θα πρέπει τα παιδιά να στραφούν σε γάλα με χαμηλά λιπαρά; |
|
Γλυκιά γεύση, κατάθλιψη και παιδιά Ο φάκελος παιδιά και ζάχαρη, φαίνεται πραγματικά ατελείωτος κάποιες φορές. Σύμφωνα με νέα μελέτη, που δημοσιεύεται στο περιοδικό Addiction, η ανταπόκριση των παιδιών σε έντονα γλυκές γεύσεις συνδέεται με οικογενειακό ιστορικό αλκοολισμού και κατάθλιψη. |
|
Παιδιά στην κουζίνα! Αναμφίβολα, η παιδική παχυσαρκία αποτελεί πρόβλημα που εξαπλώνεται ραγδαία, εσχάτως βέβαια και στη χώρα μας. Ένας τρόπος να αντιμετωπίσουμε, αλλά και να προλάβουμε, το ζήτημα είναι να ωθήσουμε τα παιδιά μας να ενδιαφερθούν για το φαγητό, να μάθουν να επιλέγουν έξυπνα τα τρόφιμα που θα καταναλώσουν. Θα προξενήσετε εύκολα τον ενδιαφέρον τους, αν αφήσετε τα παιδιά να ετοιμάσουν υγιεινά γεύματα για ολόκληρη την οικογένεια. Κάτι τέτοιο δεν βελτιώνει μόνο τις διατροφικές τους συνήθειες, αλλά και την αυτοπεποίθησή τους. |
|
Fa(s)t Food το καλοκαίρι Ε ναι λοιπόν! Το καλοκαίρι φωνάζει επιτέλους δυνατά «παρόν», τα σχολεία κλειδώνουν τις πόρτες τους και τα πιτσιρίκια ξεχύνονται ανέμελα στις παιδικές χαρές, στους δρόμους και στις παραλίες. Έπονται ατελείωτες ώρες παιχνιδιού, ομηρικά μπουγέλα και τρανές βουτιές στη θάλασσα. Άλλωστε κι εμείς το κάθε καλοκαίρι μας το φανταζόμαστε όσο το δυνατόν χαλαρό και ξέγνοιαστο. Το θεωρούμε δε και πρόσφορο σε νέες ασχολίες, προορισμούς, πρόσωπα, «περιπέτειες» κ.α, μιας και είναι από τις ελάχιστες φορές του χρόνου που έχουμε πραγματικά αρκετό χρόνο για τον εαυτό μας. Πόσο μάλλον τα παιδιά που σχεδόν για τρεις μήνες απαλλάσσονται των μαθητικών τους υποχρεώσεων. Έτσι οι έφηβοι/ες αλλά και οι μικρότερες σχολικές ηλικίες αποκτούν μεγαλύτερη ανεξαρτησία και δυνατότητες πρωτοβουλίας, εξασκώντας πιο συχνά συνήθειες εκτός σπιτιού. |
|
Παιδική νεοφοβία Η τροφική νεοφοβία συχνά περιγράφεται ως απροθυμία ή αποφυγή κατανάλωσης νέων τροφίμων. Η πρώιμη εργασία του Rozin, το 1979, περιέγραψε έναν εξελικτικό μηχανισμό επιβίωσης που βοηθά τα παιδιά να αποφύγουν την κατανάλωση τοξικών ή άλλων επιβλαβών ουσιών. Η συμπεριφορά αυτή εκδηλώνεται βαθμιαία από τη στιγμή που τα παιδιά αρχίζουν να διαλέγουν από μόνα τους το φαγητό, χωρίς γονεϊκή επίβλεψη. Για να αποφύγουν λοιπόν τη βρώση δηλητηριωδών φυτών, τα παιδιά απορρίπτουν εκ γενετής την πικρή γεύση. Παρόμοια κατάσταση είναι το «επιλεκτικό φαγητό» (picky eating), που εκτός από την απροθυμία να δοκιμάσει νέα τρόφιμα, περιλαμβάνει αποφυγή μίας ομάδας τροφίμων, αλλά και ισχυρή προτίμηση στον τρόπο προετοιμασίας και παρουσίασης του φαγητού. Παραμένει ωστόσο αδιευκρίνιστο αν τα νεοφοβικά παιδιά αρνούνται να δοκιμάσουν οποιοδήποτε μη οικείο τρόφιμο ή αν κάποια τρόφιμα είναι απλά πιο πιθανό να απορριφθούν. |
|
Μικρές Νοστιμιές Πολύ συχνά πλέον ακούμε τους γονείς να παραπονιούνται πώς δεν μπορούν να βελτιώσουν την ποιότητα διατροφής των παιδιών τους, να τους μεταδώσουν κάποιες βασικές διατροφικές αρχές και κυρίως να υποστηρίξουν τις νέες αυτές αλλαγές. Παράλληλα, τα ποσοστά των υπέρβαρων και παχύσαρκων παιδιών στον ελληνικό χώρο αυξάνονται διαρκώς. Όσο εκφοβιστικό και αν ακούγεται αρχικά, η αλήθεια είναι ότι με ορισμένα απλά αλλά μεθοδικά βήματα μπορούμε να βοηθήσουμε το παιδί να αναπτύξει και τελικά να υιοθετήσει υγιέστερες διατροφικές συνήθειες. Έτσι, πέρα από τα άμεσα οφέλη στη υγεία, την ευεξία και τη φυσιολογική σωματική και ψυχική ανάπτυξη, προάγουμε την πλάση ενός υγιούς μελλοντικού ενήλικα. |
|
Σοκολάτα: Μια γλυκιά ιστορία… Τώρα που πλησιάζει το Πάσχα, θα συμφωνήσετε μαζί μου πως πολλές από τις όμορφες, παιδικές μας –και όχι μόνο- αναμνήσεις από αυτήν τη χαρμόσυνη γιορτή έχουν να κάνουν με τα γλυκίσματα που τη συνοδεύουν. Τσουρέκια, κουλούρια και σοκολατένιες λιχουδιές. Οι τελευταίες δε, ήταν και είναι και οι πιο δημοφιλείς, ιδίως όταν συνδυάζουν και τα υπόλοιπα γλυκά (π.χ. τσουρέκι με επικάλυψη ή γέμιση σοκολάτας, κουλούρια με σοκολάτα κτλ). Τα δε αυγά σοκολάτας δίνουν και παίρνουν τούτη την εποχή. Από όσο θυμάμαι τον εαυτό μου, οι πιο γλυκές στιγμές της παιδικής μου ηλικίας συνοδεύονταν από μια σοκολάτα, μπισκότα σοκολάτας ή άλλα γλυκά με βάση τη σοκολάτα, όπως πάστες, κέικ σοκολάτας, τρουφάκια, εκλεράκια και…πάει λέγοντας. Βλέπετε μια από τις πολλές αλλά και συνάμα μοναδικές ιδιότητες της σοκολάτας είναι ότι μπορεί να παρασκευαστεί και να χρησιμοποιηθεί με δεκάδες τρόπους σε εκατοντάδες παρασκευάσματα. Άραγε, αυτό την κάνει και τόσο προσφιλή ή κρύβονται κι άλλα στοιχεία κάτω από αυτό το υπέροχο καφετί έδεσμα; |
|
Γονεις: Σκεφτείτε “έξυπνα”! Η συμμετοχή της οικογένειας και ιδιαίτερα των γονέων φαίνεται να είναι πολύ σημαντική τόσο στη διαμόρφωση των διατροφικών επιλογών των παιδιών όσο και στην αντιμετώπιση της παιδικής παχυσαρκίας. Οι γονείς μπορούν να επηρεάσουν το είδος και την ποσότητα της τροφής των παιδιών με πολλούς τρόπους: εκθέτοντας τα μέλη της οικογένειας σε συγκεκριμένα τρόφιμα, ενθαρρύνοντας ή περιορίζοντας την κατανάλωση για συγκεκριμένα τρόφιμα και διαμορφώνοντας το φυσικό και συναισθηματικό περιβάλλον που λαμβάνει χώρα η σίτιση. Ποια θα πρέπει λοιπόν να είναι η στάση των γονέων απέναντι στις διατροφικές επιλογές των παιδιών; |
|
Βήμα-βήμα οι αλλαγές Η συμπεριφορά μιας οικογένειας όσον αφορά το φαγητό και τις δραστηριότητες είναι τόσο πολύπλοκη όσο και ο τρόπος ζωής της. Η όποια αλλαγή στις συνήθειές της, κατ’ επέκταση στο φαγητό, πρέπει να γίνει βαθμιαία. Πρέπει πρώτα να επιλεγεί η συνήθεια προς αλλαγή και στη συνέχεια να τεθούν μικροί και εφικτοί στόχοι κάθε φορά. |
|
Περιφερεια λαιμού και παχυσαρκία Σύμφωνα με τα αποτελέσματα μίας περσινής μελέτης που δημοσιεύτηκε στο επιστημονικό περιοδικό “Pediatrics”, η μέτρηση της περιφέρειας του λαιμού των παιδιών φαίνεται πως αποτελεί έναν απλό και γρήγορο τρόπο αξιολόγησης της κατάστασης του σωματικού τους βάρους. Μέχρι στιγμής, οι παιδίατροι και οι κλινικοί διαιτολόγοι χρησιμοποιούσαν το Δείκτη Μάζα Σώματος (ΔΜΣ) προκειμένου να διαπιστώσουν κατά πόσο ένα παιδί είναι υπέρβαρο ή παχύσαρκο. Ο ΔΜΣ όμως, που προσδιορίζεται από το πηλίκο του βάρους προς το τετράγωνο του ύψους [βάρος (kg) / ύψος2 (m2)], δεν αποτελεί καλό δείκτη του σωματικού λίπους που έχει αποθηκευτεί στο σώμα ενός ατόμου. |
Επικοινωνία |
Εγγραφή στο Newsletter |
Λίγα λόγια για εμάς |